Pałac w Kotli to barokowa rezydencja wzniesiona w połowie XVII wieku przez Johanna von Mullenau w miejscowości Kotla na Dolnym Śląsku. Choć budynek był przebudowywany w XIX i na początku XX wieku, zachował swój oryginalny barokowy styl. W czasach PRL pałac został przejęty przez PGR i używany jako magazyn zboża, a później trafił w ręce prywatne.

     Zamek to dwukondygnacyjna budowla na planie prostokąta, z małym dziedzińcem w środku. Wykonany z cegły i kamienia, posiada bogato zdobioną fasadę z prostokątnymi oknami i kamiennym portalem. W pałacu znajdują się reprezentacyjne wnętrza, w tym sień prowadząca do części przyziemia z drewnianymi rzeźbionymi drzwiami oraz sala z bogatą sztukaterią i dekoracyjnymi plafonami. Centralne miejsce w tej sali zajmuje ozdobny kominek, charakterystyczny dla barokowego stylu. Klatki schodowe są równie dekoracyjne, ze sztukateriami podkreślającymi architektoniczne detale.

     W skład zespołu pałacowego wchodzą również park z XVIII i XIX wieku, folwark z zabudowaniami gospodarczymi, takimi jak spichrz, gorzelnia i lodownia. Wnętrza pałacu zachowały oryginalną stolarkę drzwiową i dekoracje, świadczące o wysokim kunszcie dawnych rzemieślników.