Pałac Branickich w Białymstoku, zwany "Wersalem Podlasia" lub "Polskim Wersalem," to jedna z najlepiej zachowanych rezydencji magnackich epoki saskiej na terenie dawnej Rzeczypospolitej. Wzniesiony w XVI wieku jako gotycko-renesansowy zamek przez architekta Hioba Bretfusa, pałac przeszedł w XVIII wieku gruntowną przebudowę w stylu późnobarokowym, nadzorowaną przez Tylmana z Gameren, Jana Zygmunta Deybela i Jakuba Fontanę.

       Obiekt przetrwał I wojnę światową bez większych uszkodzeń, pełniąc m.in. funkcję szpitala polowego, lecz w 1944 roku został zniszczony przez Niemców, a później dewastowany przez Armię Czerwoną. Odbudowę zakończono w 1960 roku, rekonstruując pałac według wyglądu z XVIII wieku, choć nie wszystkie wnętrza udało się odtworzyć dokładnie.

      Dziś pałac jest siedzibą Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Kompleks otaczają ogrody barokowe, obecnie restaurowane na wzór XVIII-wieczny, z francuskim ogrodem na górnym tarasie i angielskim parkiem na niższym poziomie. W ogrodzie zrekonstruowano m.in. Pawilon Toskański, kaplicę pałacową oraz Pawilon pod Orłem. Cały obszar zdobią promenady i pawilony, a w 2006 roku odtworzono herb Branickich na bramie pałacowej.